Boer zoekt tekst

Morgen verschijnt de nieuwe Landbouwatlas van Nederland.

We tellen de uren af.

Van de 300.000 boerenbedrijven in 1959 zijn er nog 75.000 over. Maar wát voor bedrijven!
We kunnen er geen genoeg van krijgen. Afgelopen zondag keken 4,5 miljoen mensen naar Boer zoekt Vrouw.
In het leven van boeren die een vrouw zoeken, zakt de zon aan het einde van alweer zo'n geweldige dag als een vuurrode bal achter de horizon. De kredietcrisis speelt zich lichtjaren van hen verwijderd op een andere planeet af. De boeren wonen prachtig afgelegen in fraaie hoeves en bungalows. Het gras rond de boerderijen is altijd groener dan groen en heerlijk mals. De veestapel loopt er knorrend en loeiend van tevredenheid bij.

Om klokslag twaalf uur staat de warme prak klaar. Daarna gezellig naar de meubelboulevard om een bankstel te kopen terwijl vader de mest uit de stallen schept. Als de klok naar vijf uur kruipt, parkeren de boeren hun tractoren in de schuur en stappen ze in hun dikke BMW of op hun Harley Davidson. Elke avond barbequen ze met hun grote schare vrienden. Terwijl ze zich de speklapjes en worstjes laten smaken, kijken ze uit over het weidse landschap waar de grauwe kiekendief en de gierzwaluw laag komen overvliegen als vrolijk saluut aan alweer zo'n geweldige dag op het Nederlandse platteland.
Dát is het leven van boeren die vrouwen zoeken. Zo gaat dat daar, driehonderdvijfenzestig dagen per jaar.

Maar ja, wat heb je aan al dat fraais als je niet weet wat je moet zeggen?

Zoals boer Wietse uit Oldetrijne in Friesland. Wietse zoekt een vrouw die humor heeft 'en een beetje kan praten'.
Dat laatste is geen overdreven luxe want in Boer zoekt Vrouw zegt Wietse geen woord. We zagen hem zondagavond schaapachtig grassprietjes plukken en kijken naar de ondergaande zon met naast zich Neeltje.
 
Die Neeltje zou zich onderhand toch eens moeten afvragen: wil ik met deze doofstomme agrariër nog 40 jaar verder?
Want straks, als de cameraploegen zijn vertrokken en de zon achter de wolken verdwijnt, als vrouwe Jaspers niet meer dagelijks in haar kekke outfit over het erf zweeft en het regent op de boerderij, straks als het bankstel is versleten, dán slaat de verveling toe en zit Neeltje of Iris voor de rest van haar leven vast aan een zonderling die misschien wel goed kan boeren maar niet kan praten.

Daarom is op de valreep nog een hoofdstuk toegevoegd aan de nieuwe Landbouwatlas. Voor alle boeren in nood. En dus ook voor Wietse.
Hier alvast een voorpublicatie.