De zandzakken doen het ergste vermoeden maar er is geen tsunami onderweg naar ons dorp. Hoogstens een fikse regenbui en dat is ook niet zo fraai. Want in onze straat staat molen De Hoop die morgen feestelijk wordt heropend. Volgens de Erwin Krollen van deze wereld regent het komend weekeinde pijpenstelen dus doet hoop voor één keer niet leven maar regenen.
De zandzakken zijn niet gevuld met meel maar met hooi en dienen enkel ter verhoging van de feestvreugde. En als symbool van de rijpe vrucht die De Hoop vroeger droeg. Er heeft zich zelfs al een heuse kunstenaar bemoeid met komend feestweekeinde want molen De Hoop is een feministische molen. Want vroeger woonde er Agnes Vermeulen, de enige molenaarster van West-Europa. Wie had dat gedacht?
Wij in ieder geval niet, want we lazen dit prachtige nieuws pas deze week in het dorpsblaadje.
Zowat heel het dorp was de afgelopen weken in de weer om De Hoop van binnen en buiten op te kalefateren voor de heropening. En zoals gebruikelijk in een dorp was er links en rechts ook fikse herrie over wie wat wanneer mag doen bij de de ceremonie. Morgen komt de locoburgemeester het lintje doorknippen en staan alle neuzen weer feestelijk in dezelfde richting. En kan De Hoop er weer zeker honderd jaar tegen.
Aan de overkant van de straat staat molen De Welvaart. Die staat op het punt een hartinfarct te krijgen en zal morgen zeker met een scheef oog kijken naar zijn college De Hoop. Maar ooit zullen de zandzakken ook aan de voet van De Welvaart liggen en komt de loco ook hier zijn lintje doorknippen.
En wij dragen morgen ons niet geringe steentje bij door de vlag uit te steken.
Ook al wordt-ie vermoedelijk zeiknat.