Radarcontroles? Blik op de Weg? Koos Spee voor de camera? Verkeerseducatie? Ben je gek.
In Australië pakken ze het veel effectiever aan. Daar voert de overheid succesvol campagne tegen snelheidsduivels door in reclamespots te betogen dat met name mannen met een kleine pik te hard rijden.
Wat, laten we eerlijk zijn, in feite natuurlijk ook zo is.
De verkeerspolitie in Melbourne vraagt niet naar je rijbewijs maar kijkt gelijk in je kruis en begint dan hartelijk te lachen.
Het was een leerzaam interview in De Volkskrant met de Amerikaanse psycholoog Geoffrey Miller. In zijn boek 'Darwin en de consument' stelt hij - samengevat - dat de prehistorische mens indruk maakte op zijn kompanen door zich behulpzaam, moedig en sociaal op te stellen en dat deze puur menselijke eigenschappen zijn positie binnen de gemeenschap sterk bepaalden.
Tegenwoordig imponeren we onze omgeving met wat we hebben gekocht: de nieuwste iPhone, de duurste sportschoenen, de grootste auto en de verste vakanties. Materie als leidraad voor menselijk geluk heeft de plaats ingenomen van openheid, vriendelijkheid en zorgvuldigheid. Goederen bepalen wie we zijn.
De hoogmis wordt 's zondags niet meer opgedragen in de kerk maar in MediaMarkt.
We kopen onze status. Maar, vraagt Miller zich af, maakt dat gelukkig? Wij willen net als onze verre voorvaderen nog steeds pronken met het grote verschil dat tegenwoordig de markt onze sociale status bepaalt en niet meer wijzelf. We zijn met ons koopgedrag totaal uit de bocht gevlogen en denken hiermee te kunnen scoren terwijl we in feite niets anders doen dan illusies najagen, aldus Miller.
Kijk eens naar uw buurman als hij weer komt aangescheurd in de straat. Wedden dat hij een kleine pik heeft? Om van de nieuwste iPhone maar helemaal te zwijgen.
